لئوناردو داوينچي موقع کشيدن تابلو "شام آخر" دچار مشکل بزرگي شد: مي بايست "نیکی ر"ا به شکل عيسي" و "بدي" را به شکل "يهودا" يکي از ياران عيسي که هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت کند، تصوير مي کرد.کار را نيمه تمام رها کرد تا مدل هاي آرماني اش را پيدا کند.
روزي دريک مراسم, تصوير کامل مسيح را در چهرة يکي از جوانان يافت. جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهره اش اتودها و طرح هايي برداشت. سه سال گذشت. تابلو شام آخر تقريباً تمام شده بود ؛ اما داوينچي هنوز براي يهودا مدل مناسبي پيدا نکرده بود…کاردينال مسئول کليسا کم کم به او فشار مي آورد که نقاشي ديواري را زودتر تمام کند. نقاش پس از روزها جست و جو , جوان شکسته و ژنده پوش مستي را در جوي آبي يافت. به زحمت از دستيارانش خواست او را تا کليسا بياورند , چون ديگر فرصتي بري طرح برداشتن از او
نداشت. گدا را که درست نمي فهميد چه خبر است به کليسا آوردند، دستياران سرپا نگه اش داشتند و در همان وضع داوينچي از خطوط بي تقوايي، گناه و خودپرستي که به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند نسخه برداری کرد وقتي کارش تمام شد گدا، که ديگر مستي کمي از سرش پريده بود، چشمهايش را  باز کرد و نقاشي پيش رويش را ديد، و با آميزه اي از شگفتي و اندوه گفت: من اين تابلو را قبلاً ديده ام! داوينچي شگفت زده پرسيد: کي؟! گدا گفت: سه سال قبل، پيش از آنکه همه چيزم را از دست بدهم. موقعي که در يک گروه
آواز مي خواندم , زندگي پراز رويايي داشتم، هنرمندي از من دعوت کرد تا مدل نقاشي چهره عيسي بشوم!!!!!!!!

نيکي و بدي يک چهره دارند ؛ همه چيز به اين بسته است که هر کدام چه زماني سر راه انسان قرار بگيرند.

آنچه که پدر و مادر به ما یاد ندادند
می گفتند که بچه خوبی باشیم اما یادمان ندادند که چگونه خودمون باشیم
وادارمان می کردند که درس بخوانیم اما یادگیری را یاد ما ندادند
تشویقمان می کردند که فکر کنیم اما چگونه فکر کردن را یاد ندادند
دینداری را به ما آموزش دادند اما نگفتند که حقیقت ادیان چیست
مجبورمان می کردند که احترام بزرگترها را نگه داریم اما یادندادند چگونه می توانیم حق خود را از بزرگترها مطالبه کنیم
می گفتند که سنت ها را باید حفظ کرد اما نگفتنند چگونه می توان از شر سنت های بد خلاص شد
نهیب می زندند که سکس خطرناک و غیراخلاقی نداشته باشیم، اما شرم داشتند که بگویند سکس صحیح چیست
گوشزد می کردند که همسر خوبی پیدا کن اما عاشق شدن را یاد ما ندادند
یادمان دادند که چگونه صرفه جویی کنیم اما یاد ندادند که چگونه با خلاقیتمان، پول دربیاوریم
و و و .....
با این حال باید خطاهای پدر و مادران خود را ببخشیم و انرژی خود را صرف آگاهی نسل آینده کنیم تا خودش بتواند راه زندگی اش را پیدا کند.

 مناره کج

روایت شده است در حدود ٧٠٠ سال پیش، در اصفهان مسجدی بزرگ میساختند. اما چند روز قبل از افتتاح مسجد، کارگرها و معماران جمع شده بودند و آخرین خرده کاری ها را انجام میدادند.

پیرزنی از آنجا رد میشد وقتی مسجد را دید به یکی از کارگران گفت: فکر کنم یکی از مناره ها کمی کجه! کارگرها خندیدند. اما معمار که این حرف را شنید، سریع گفت: چوب بیاورید! کارگر بیاورید! چوب را به مناره تکیه بدهید. فشار بدهید.

و مدام از پیرزن می پرسید: مادر، درست شد؟!!

مدتی طول کشید تا پیرزن گفت: بله! درست شد!!! تشکر کرد و دعایی کرد و رفت...

کارگرها حکمت این کار بیهوده و فشار دادن مناره را از معمار با تجربه پرسیدند؟!

معمار گفت: اگر این پیرزن، راجع به کج بودن این مناره با دیگران صحبت میکرد و شایعه پا میگرفت، این مناره تا ابد کج میماند و دیگر نمیتوانستیم اثرات منفی این شایعه را پاک کنیم... این است که من گفتم در همین ابتدا جلوی آن را بگیرم !

مرگ همسر و فرزند

مردي که همسرش را از دست داده بود دختر سه سالهاش را بسيار دوست ميداشت. دخترک به بيماري سختي مبتلا شد، پدر به هر دري زد تا کودک سلامتي اش را دوباره به دست بياورد، هرچه پول داشت براي درمان او خرج کرد ولي بيماري جان دخترک را گرفت و او مرد.

 پدر در خانه اش را بست و گوشه گير شد. با هيچکس صحبت نميکرد و سرکار نميرفت. دوستان و آشنايانش خيلي سعي کردند تا او را به زندگي عادي برگردانند ولي موفق نشدند. شبي پدر روياي عجيبي ديد. ديد که در بهشت است و صف منظمي از فرشتگان کوچک در جادهاي طلائي به سوي کاخي مجلل در حرکت هستند. هر فرشته شمعي در دست داشت و شمع همه فرشتگان به جز يکي روشن بود. مرد وقتي جلوتر رفت، ديد فرشته اي که شمعش خاموش است، همان دختر خودش است. پدر فرشته غمگين را در آغوش گرفت و او را نوازش داد، از او پرسيد: دلبندم، چرا غمگيني؟ چرا شمع تو خاموش است؟ دخترک به پدرش گفت: بابا جان، هروقت شمع من روشن ميشود، اشکهاي تو آنرا خاموش ميکند و هروقت دلتنگ ميشوي، من هم غمگين ميشوم. پدر در حالي که اشکش در چشمانش حلقه زده بود، از خواب پريد. اشکهايش را پاک کرد، انزوا را رها کرد و به زندگي عادی خود بازگشت.

مادر عزیزم روزت مبارک

مادر يعني به تعداد همه روزهاي گذشته تو، صبوري!

مادر يعني به تعداد همه روزهاي آينده تو ،دلواپسي!

مادر يعني به تعداد آرامش همه خوابهاي کودکانه تو، بيداري !

مادر يعني بهانه بوسيدن خستگي دستهايي که عمري به پاي باليدن تو چروک شد!

مادر يعني بهانه در آغوش کشيدن زني که نوازشگر همه سالهاي دلتنگي تو بود!

مادر يعني باز هم بهانه مادر گرفتن....

بیـــــــداری

باز بودن چشمها لزوما"دلیل بر بیداری نیست،
بیدار کسی است که حرکت میکند و به حرکت می اندازد،
بیدار کسیست که میاندیشد و به اندیشه وا میدارد،
لذا اگر حرکت تو تاثیری در حرکت دیگران نداشت،
و یا اندیشه ات،اندیشه ها را به خروش نیاورد،
همچون کسی هستی که در خواب میغلتد،
و یا رویایی را میبیند،
اما به هنگام بیداری،چیزی را به خاطر نمیآورد.
دستهای گشاینده بهتر است از چشمان به ظاهر گشوده!

چرا گاهی به خود دروغ می گوئیم؟

ذهنی که به خود دروغ می گوید و دروغ های خودش را هم باور می کند نمی تواند توانایی های تفکری و عقلانی قابل توجهی کسب کند مگر در دروغ گویی. اگر طالب حقیقت هستیم، لحظه ای مکث کنیم و دروغ هایی که به خود می گوئیم را پیدا کنیم. شاید نتیجه برای ما خوشایند نباشد و مجبور شویم برخی از برنامه های مان و یا رفاهمان را به خطر اندازیم اما کنار گذاشتن هر تناقض ذهنی، منجر به سرازیر شدن ایده های جدیدی می شود که ارزشمند هستند. یادمان باشد که متفکر شدن با درد همراه است.

حمید همتی

نگاه ما به زندگی

 پیرمرد روی نیمكت نشسته بود و كلاهش را روی سرش كشیده بود و استراحت می كرد. سواری نزدیك شد و از او پرسید:

هی پیری ! مردم این شهر چه جور آدمهاییند؟

پیرمرد پرسید: مردم شهر تو چه جوریند؟

گفت: مزخرف !

پیرمرد گفت: اینجا هم همینطور.

بعد از چند ساعت سوار دیگری نزدیك شد و همین سؤال را پرسید.

پیرمرد باز هم از او پرسید :مردم شهر تو چه جوریند؟

گفت: خب ! مهربونند.

پیرمرد گفت: اینجا هم همینطور !

سوال از خدا

از خدا پرسيدم:خدايا چطور مي توان بهتر زندگي کرد؟ 
خدا جواب داد : گذشته ات را بدون هيچ 
تاسفي بپذير .
با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون 
ترس براي آينده آماده شو.
ايمان را نگهدار و ترس را به گوشه اي 
انداز .
شک هايت را باور نکن و هيچگاه به 
باورهايت شک نکن.
زندگي شگفت انگيز است فقط اگر بدانيد که 
چطور زندگي کني !!!

راز زندگي

در افسانه ها آمده، روزي که خداوند جهان را آفريد، فرشتگان مقرب را به بارگاه خود فراخواند و از آنها خواست تا براي پنهان کردن راز زندگي پيشنهاد بدهند. يکي از فرشتگان به پروردگار گفت: خداوندا، آنرا در زير زمين مدفون کن. فرشته ديگري گفت: آنرا در زير درياها قرار بده. و سومي گفت: راز زندگي را در کوهها قرار بده.

ولي خداوند فرمود: اگر من بخواهم به گفته هاي شما عمل کنم، فقط تعداد کمي از بندگانم قادر خواهند بود آنرا بيابند، در حالي که من ميخواهم راز زندگي در دسترس همه بندگانم باشد. در اين هنگام يکي از فرشتگان گفت: فهميدم کجا، اي خداي مهربان، راز زندگي را در قلب بندگانت قرار بده، زيرا هيچکس به اين فکر نمي افتد که براي پيدا کردن آن بايد به قلب و درون خودش نگاه کند.

و خداوند اين فکر را پسنديد.

پسر جوان و پدر بیمار

مرد جوانی پدر پیرش مریض شد. چون وضع بیماری پیرمرد شدت گرفت او را در گوشه جاده ای رها کرد و از آنجا دور شد. پیرمرد ساعت ها کنار جاده افتاده بود و به زحمت نفس های آخرش را می کشید. رهگذران از ترس واگیر داشتن بیماری و فرار از دردسر روی خود را به سمت دیگری می چرخاندند و بی اعتنا به پیرمرد ....

نالان راه خود را می گرفتند و می رفتند. شیوانا از آن جاده عبور می کرد. به محض اینکه پیرمرد را دید او را بر دوش گرفت تا به مدرسه ببرد و درمانش کند. یکی از رهگذران به طعنه به شیوانا گفت:" این پیرمرد فقیر است و بیمار و مرگش نیز نزدیک! نه از او سودی به تو می رسد و نه کمک تو تغییری در اوضاع این پیرمرد باعث می شود. حتی پسرش هم او را در اینجا به حال خود رها کرده و رفته است. تو برای چی به او کمک می کنی!؟

"شیوانا به رهگذر گفت:" من به او کمک نمی کنم!! من دارم به خودم کمک می کنم. اگر من هم مانند پسرش و رهگذران او را به حال خود رها کنم چگونه روی به آسمان برگردانم و از خالق هستی تقاضای هم صحبتی داشته باشم. من دارم به خودم کمک می کنم.

آب الگوی هماهنگی

لائوتزو و پيش از آن فرزانگان ديگري فهميده بودند كه آب الگويي كارساز است. 
او ميگفت كه برترين خوبي، مانند آب است. بدون آنكه تلاشي كند يا به زحمت بيفتد، خوبيهايش به همه ميرسد. 

متواضع است و پستترين جا را براي خود برميگزيند و از اين نظر بسيار شبيه به روح آسمان است. 
آب كه نرمترين چيزهاست و از همه تسليمپذيرتر است ميتواند بر سختترين چيزها غلبه كند و آنچه خود قالبي ندارد ميتواند در بيصورتي راه يابد. 

رودها با تواضع و افتادگيشان است كه ميتوانند درهها را به تسخير خود درآورند. 
انسان بزرگ با كوچك كردن خود، رهبري مردم را عهدهدار ميشود.

 حالا اگر تو هم به آب نگاه كني ميبيني كه آب به هر شكل كه درميآيد همان آب است چون نرم است و جريان دارد. حتي از ميان كوهها عبور ميكند. در سطح زمين جاري ميشود. زمين را ميشكافد، بخار ميشود و بالا ميرود اما هنوز آب است. به هزار شكل درميآيد اما يكيست. 
تغيير ميكند اما يكيست و اصل آن دگرگون نميشود. 

اگر كسي آنرا ترك كند زندگي را ترك كرده و اگر كسي با آن بجنگد با حيات خود جنگيده. 
همه حاضرند براي آن بجنگند اما هيچ كس حاضر نيست با آن بجنگد و او خود با هيچ چيز نميجنگد.. 

برگرفته از تعالیمِ ایلیا میم

با عشق زندگی کن

مردی که زندگی اش را با نیکی و محبت پشت سرگذاشته بود، خواب دید که مرده و همه می گویند به بهشت رفته است، آدم مهربان و نیکوکاری مثل او حتما به بهشت می رود. او به دروازه بهشت رفت. استقبال از او با تشریفات مناسب انجام نشد. فرشته ای که باید او را به بهشت راه می داد نگاه سریعی به لیست انداخت و وقتی نام او را نیافت، او را به دوزخ فرستاد.

برخلاف بهشت که برای وارد شدن باید نامت در لیست بهشتیان باشد، در دوزخ هیچ کس از آدم دعوت نامه نمی خواهد. هرکس به آنجا برسد می تواند وارد بشود. مرد وارد شد و در آنجا ماند.

چند روز بعد ابلیس با خشم به دروازه بهشت رفت و با ناراحتی به فرشته مهربان بهشت گفت:" آخر این چه وضعیتی است "؟ 

فرشته که نمی دانست ماجرا از چه قرار است، پرسید:" چه شده؟ " ابلیس که از خشم قرمز شده بود گفت:" آن مرد را که به دوزخ فرستاده اید آمده و کار و زندگی ما را به هم زده!! از وقتی رسیده نشسته و به حرف های دیگران گوش می دهد... در چشمهایشان نگاه می کند... به درد و دلشان می رسد و از مهربانی خدا برای آنان می گوید. حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت و گو می کنند. همدیگر را در آغوش می کشند و می بوسند. دوزخ که جای این کارها نیست!! لطفا این مرد را پس بگیرید!!!

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر به اشتباه به دوزخ افتادی، خود شیطان تو را به بهشت بازگرداند.

برگرفته از سایت هشت بهشت

داستان عقاب

کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت.

يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد.بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود.مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کن...ند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد.

يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد.جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت: اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم.مرغ و خروس ها شروع کردند به خنديدن و گفتند: تو خروسي و يک خروس هرگز نمي تواند بپرد.

اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش که در آسمان پرواز مي کردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد.اما هر موقع که عقاب از رويايش سخن مي گفت
به او مي گفتند که روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم کم کم باور
کرد.بعد از مدتي او ديگر به پرواز فکر نکرد و مانند يک خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت.

تو هماني که مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي که تو يک عقابي به دنبال
رويا هايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروسهاي اطرافت فکر نکن

نوشته گابریل گارسیا مارکز

حکایت تکان دهنده

زاهدی گوید:
جواب چهار نفر مرا سخت تکان داد . اول مرد فاسدی از کنار من گذشت و من گوشه لباسم را جمع کردم تا به او نخورد . او گفت ای شیخ خدا میداند که فردا حال ما چه خواهد بود!

دوم مستی دیدم که …
افتان و خیزان راه میرفت به او گفتم قدم ثابت بردار تا نیفتی . گفت تو با این همه ادعا قدم ثابت کرده ای؟

سوم کودکی دیدم که چراغی در دست داشت گفتم این روشنایی را از کجا اورده ای ؟ کودک چراغ را فوت کرد و ان را خاموش ساخت و گفت:تو که شیخ شهری بگو که این روشنایی کجا رفت؟

چهارم زنی بسیار زیبا که درحال خشم از شوهرش شکایت میکرد . گفتم اول رویت را بپوشان بعد با من حرف بزن .

گفت من که غرق خواهش دنیا هستم چنان از خود بیخود شده ام که از خود خبرم نیست تو چگونه غرق محبت خالقی که از نگاهی بیم داری؟