یک داستان واقعی از جنگ

مرد جوانی که به تازگی از جنگ ویتنام باز گشته بود از سانفرانسیسکو به خانواده اش تلفن زد و گفت که درحال باز گشت به خانه است .

پدر مادرش بسیار خوشحال شدند . مرد جوان اضافه کرد که یکی از دوستانش نیز همراه اوست و قصد دارد او را همراه خود بیاورد . اما دوست او مشکلی داشت .او در میدان مین یک پا و یک دست خود را از دست داده بود .

پدر و مادر مرد جوان متاثر شدند وگفتند که به دوستش کمک خواهند کرد که جایی برای زندگی پیدا کند و شاید هم بتواند کاری برای خود دست و پا کند اما مرد جوان می خواست دوستش با آنها زندگی کند و اصرار داشت دوست معلولش پیش آنها بماند اما پدر و مادرش مخالفت کردند .

آنها گفتند که نگهداری از یک فرد معلول کار بسیار دشواریست و او بار اضافه ای در زندگیشان خواهد بود . بهتر است او را به حال خود رها کند بالاخره راهی برای گذران زندگی خود خواهد یافت .

پسر بدون خداحافظی گوشی را گذاشت و رفت .

فردای آن روز از پلیس سانفرانسیسکو به خانواده مرد جوان تلفن زدند و از آنها خواستند برای شناسایی جنازه پسرشان به سرد خانه بیایند . او خود را از بالای یک ساختمان به پایین پرت کرده بود .

هنگامی که جنازه فرزند خود را دیدند متوجه شدند که او یک دست و یک پا نداشت !!

زندگی در چهار کلمه

پسر بچه هشت ساله ای به پیرمردی که بالای یک چاه ایستاده بود نزدیک شد , چشم در چشمش دوخت و به او گفت :"من می دونم که شما خیلی عاقل هستید .دلم می خواد راز زندگی رو از زبون شما بشنوم. "

پیرمرد نگاهی به پسر بچه انداخت و جواب داد " من سرد و گرم زندگی رو چشیده ام و به این نتیجه رسیده ام که راز زندگی در چها کلمه خلاصه شده .

اولین کلمه اندیشیدن است . همیشه به ارزشهایی فکر کن که دلت می خواد زندگی رو بر پایه اون ارزشها بسازی.

دومین کلمه باور داشتن است. وقتی به ارزشهایی فکر کردی که دلت می خواد زندگی رو بر پایه اونها بنا کنی و همه رو مشخص کردی , خودت را باور کن .

سومین کلمه در سر داشتن رویا است .تنها رویای خواسته هایی را در سر داشته باش که بر اساس باور داشتن خود و ارزشها یی که می خواهی زندگی ات رو بر پایه اونها بنا کنی شکل گرفتن .

چهارمین کلمه شهامت است وقتی که خودت رو باور کردی و به ارزش وجودی خودت کاملا پی بردی نوبت به اون می رسه که با شهامت هر چه تمام تر رویاهات رو به واقعیت تبدیل کنی

و در پایان اضافه کرد پسرم این چهار کلمه رو فراموش نکن  

فکر کردن  باور داشتن  در سرداشتن رویا و بالاخره شهامت

کمک در زير باران
  

يک شب، حدود ساعت ٥/١١ بعدازظهر، يک زن مسن سياه پوست آمريکايى در کنار يک بزرگراه و در زير باران شديدى که می‌باريد ايستاده بود. ماشينش خراب شده بود و نيازمند استفاده از وسيله نقليه ديگرى بود. او که کاملاً خيس شده بود دستش را جلوى ماشينى که از روبرو می‌آمد بلند کرد. راننده آن ماشين که يک جوان سفيدپوست بود براى کمک به او توقف کرد. البته بايد توجه داشت که اين ماجرا در دهه ١٩٦٠ و اوج تنش‌هاى ميان سفيدپوستان و سياه‌پوستان در آمريکا بود. مرد جوان آن زن سياه‌پوست را به داخل ماشينش برد تا از زير باران نجات يابد و بعد مسيرش را عوض کرد و به ايستگاه قطار رفت و از آن جا يک تاکسى براى زن گرفت و او را کمک کرد تا سوار تاکسى شود. 
 زن که ظاهراً خيلى عجله داشت از مرد جوان تشکر کرد و آدرس منزلش را پرسيد. چند روز بعد، مرد جوان در خانه بود که صداى زنگ در برخاست. با کمال تعجب ديد که يک تلويزيون رنگى بزرگ برايش آورده‌اند. يادداشتى هم همراهش بود با اين مضمون:
از شما به خاطر کمکى که آن شب به من در بزرگراه کرديد بسيار متشکرم. باران نه تنها لباس‌هايم که روح و جانم را هم خيس کرده بود. تا آن که شما مثل فرشته نجات سر رسيديد. به دليل محبت شما، من توانستم در آخرين لحظه‌هاى زندگى همسرم و درست قبل از اين که چشم از اين جهان فرو بندد در کنارش باشم. به درگاه خداوند براى شما به خاطر کمک بی‌شائبه به ديگران دعا می‌کنم.

روی ديگران تاثيرگذار باشيد :

شخصیت شناسی با زنگ و گوشی موبایل

جملاتی کوتاه ولی عمیق

هر وقت که زمین خوردی ، حداقل چیزی از زمین بردار.   

اگر می خواهید اخلاق کسی را امتحان کنید به او قدرت دهید.

مشکل دنیا این است که جاهلان مطمئن هستند و دانایان مردد.

این کوه نیست که شمار ار از پای می اندازد ، خرده ریگی است که در کفش دارید.

اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی ، لذت دیدن ستاره ها را از دست می دهی.

به نور نگاه کن سایه ها پشت سرت خواهند بود.

عشق قبل از اینکه دو بال به انسان بدهد ، دو پای او را می شکند.

هرگز امید را از کسی سلب نکن ، شاید این تنها چیزی باشد که او دارد.

حسود فکر می کند اگر پای همسایه اش بشکند ، او بهتر می تواند راه برود.

کسی که کاری نمی کند اشتباهی نمی کند و کسی که اشتباهی نمی کند چیزی یاد نمیگیرد.     

اگر فرصت داشتم کودکم را دوباره بزرگ کنم

اگر فرصت داشتم كه كودكم را دوباره بزرگ كنم به جاي آن كه انگشت اشاره ام را به سمت او بگيرم در كنارش انگشت هايم را در رنگ فرو مي بردم و نقاشي مي كردم.

اگر فرصت داشتم كه كودكم را دوباره بزرگ كنم، بيشتر از آن كه به ساعتم نگاه كنم به او نگاه مي كردم؛

سعي مي كردم درباره اش كمتر بدانم، اما بيشتر به او توجه مي كردم؛

به جاي اصول راه رفتن، اصول پرواز كردن و دويدن را با او تمرين مي كردم.

از جدي بازي كردن دست بر مي داشتم و بازي را جدي مي گرفتم.

در مزارع بيشتر مي دويدم و به ستارگان بيشتر خيره مي شدم.

كمتر سخت مي گرفتم و بيشتر تاييدش مي كردم.

اول احترام به خود را در او مي ساختم و بعد خانه و آشيانه اش را؛

و بيشتر از آنچه كه عشق به قدرت را يادش بدهم، قدرت عشق را يادش مي دادم.

۷ قانون طلایی از نظر افلاطون

1- هر اتفاقی که در زتدگی برای تو میا فتد به مصلحت توست.

۲- شکست معنی ندارد (شکست یعنی دیر تر پیروز شدن ).

۳- مسئولیت پذیر باش.

۴- برای مدیریت باید از منابع (refrence)استفاده کنید.

۵- سرمایه ما دیگرانند چون انسان اجتماعی آفریده شده است.

۶- کار نوعی تفریح است.

۷- پشتکار داشته باش .

زندگی راحت

هنگامی که با کسی ملاقات می کنیم ، دو چیز می تواند روی دهد:یا با هم دوست می شویم ، و یا سعی در آن خواهیم کرد تا اعتقاداتمان را به آن شخص بقبولانیم . همین امر مجددا اتفاق خواهد افتاد . زمانی که خاکستری با یک تکه ی دیگر از زغال گرم آشنا می شود  یا آتشش را با وی تقسیم می کند و یا به خاطر جثه ی کوچکش خفه شده و خاموش میگردد

گاهی همانطوری که در اولین برخورد ، احساس نا مطمئنی داریم ،سعی می کنیم تا خود را بی تفاوت و متکبر و خودپسند نشان دهیم و یا در حالت تواضعی بیش از حد باشیم . در هر حال نتیجه این می شود که دیگر خودمان نخواهیم بود و مسائل به سمت دنیایی چرخیده و هدایت می شوند که به ما تعلق ندارند

برای جلوگیری از اینکه این مطلب رخ ندهد ، اجازه دهید تا احساسات خوبتان ، عینا مشاهده شوند . تکبر و خودپسندی در بسیاری از موارد ماسکی بی ارزش از ترس و وحشت می باشد ، اما مانع از آن می شود تا چیزهایی بسیار مهمتر در زندگیتان شکوفا گردند.

شما الان کجا هستید ؟

شتر کوچولویی  از مادرش پرسید :

- مادر ممکنه چندتا سئوال ازتون بپرسم ؟

- البته , چیه پسرم چیزی هست که تورو اذیت می کنه ؟

- چرا شترها کوهان دارند ؟

- خب پسرم , ما حیوانات بیابان هستیم , برای ذخیره آب به کوهان نیاز داریم . ما به عنوان موجوداتی که می تونند بدون آب باقی بمونند شناخته شده ایم .

- خب پس چرا ساق پاهای ما بلند و پاهامون گرده ؟

- واضحه پسرم , ما اونها رو برای اینکه بتونیم بهتر از هرکسی در بیابان راه بریم لازم داریم .

- خب پس چرا مژه های ما بلنده ؟ بعضی وقتها مزاحم دید من هستند .

- پسرم , اون مژه های بلند و ضخیم یک محافظ و پوشاننده هستند . اونها برای محافظت چشم ها از شن های بیابان کمک می کنند .

- فهمیدم ! پس کوهان برای اینه که ما وقتی که در بیابان هستیم آب رو ذخیره کنیم و پاهامون برای اینه که بتونیم در بیابان راه بریم و این مژه های بلند محافظ چشمامون از

شن های بیابان هستند .

اما یه سئوال دیگه مادر

- چیه عزیزم ؟

- پس قفس ها چی هستند ؟ ما توی قفس چی کار می کنیم ؟

مهارت ها , دانش , توانایی ها و تجربیات فقط هنگامی مفید هستند که شما در مسیر و مکان صحیح باشید .

شما الان کجا هستید ؟

ساربان

میگن که یه روز یه کاروانی که ساربان دنیا دیده ای داشت قرار بود که به یه جایی بره. حالا از کجا میخواست به کجا بره و آدم های همراه کاروان کیا بودن و به قصد چی میرفتن شاید چندان مهم نباشه. مهم اینه که همه میخواستن از سر منزل مبدا به سر منزل مقصود برسن.

وسط های راه به یه بیابون بی آب و علف رسیدن و قرار شد که اتراق کنن. سر کاروان دنیا دیده به مسافرها گفت که هر کی به من اعتماد داره از خاک این صحرا بر داره و با خودش بیاره.

خیلی ها گفتن آخه ما بارمون زیاده و شترهامون نمیتونن این بار اضافی رو تحمل کنن. اما ساربان گفت که حرف منو قبول کنید که درست همینه که میگم. همه میدونستن که ساربان حرف الکی نمیزنه اما با این حال یه عده اندکی اومدن و خاک رو توشه کردن. بعضی ها یک مشت ، بعضی ها یک کیسه و بعضی ها به قدری برداشتن که مجبور شدن قسمتی از بار و سوغات و آذوغشون رو یا جا بذارن یا به دیگران بدن.

خلاصه روز بعد سفر ادامه پیدا کرد....

بعد از چند روز باز هم به یک صحرای دیگه رسیدن. اینبار ساربان بعد از اتراق اونایی که با خودشون خاک آورده بودن رو صدا زد و ازشون خواست که کیسه هاشون رو باز کنن. وقتی که باز کردن دیدن که اون خاک به طلا تبدیل شده....

چند لحظه ای طول نکشید که این خبر کل قافله رو آشفته کرد....

آشفتگی فقط به یک دلیل بود و اونم اینکه همه به جز ساربان پشیمان و مغبون بودن.

26 راز میلیونرهای خود ساخته

همیشه بهترین باش

اگرنمي تواني بلوطي بر فراز تپه اي باشي

بوته اي در دامنه اي باش

ولي بهترين بوته اي باش كه در كناره راه مي رويد

اگر نمي تواني درخت باشي ،بوته باش

اگر نمي تواني بوته اي باشي، علف كوچكي باش

و چشم انداز كنار شاه راهي را شادمانه تر كن

اگر نمي تواني نهنگ باشي، فقط يك ماهي كوچك باش

ولي بازيگوش ترين ماهي درياچه!

همه ما را كه ناخدا نمي كنند، ملوان هم مي توان بود

در اين دنيا براي همه ما كاري هست

كارهاي بزرگ و كارهاي كمي كوچكتر

و آنچه كه وظيفه ماست ، چندان دور از دسترس نيست

اگرنمي تواني شاه راه باشي ، كوره راه باش

اگر نمي تواني خورشيد باشي، ستاره باش

با بردن و باختن اندازه ات نمي گيرند

هر آنچه كه هستي، بهترينش باش

مرگ همکار

یکروز وقتى کارمندان به اداره رسیدند، اطلاعیه بزرگى را در تابلوى اعلانات دیدند که روى آن نوشته شده بود:

  «دیروز فردى که مانع پیشرفت شما در این اداره بود درگذشت. شما را به شرکت در مراسم تشییع جنازه که ساعت ١٠ در سالن اجتماعات برگزار مى‌شود دعوت مى‌کنیم.»

در ابتدا، همه از دریافت خبر مرگ یکى از همکارانشان ناراحت مى‌شدند امّا پس از مدتى، کنجکاو مى‌شدند که بدانند کسى که مانع پیشرفت آن‌ها در اداره مى‌شده که بوده است...

آموخته ام :

آموخته ام ... که بهترین کلاس درس دنیا، کلاسی است که زیر پای پیرترین فرد دنیاست.
آموخته ام ... که وقتی عاشقید، عشق شما در ظاهر نیز نمایان می شود.
آموخته ام ... که تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی.
آموخته ام ... که داشتن کودکی که در آغوش شما به خواب رفته، زیباترین حسی است که در دنیا وجود دارد.
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسیار مهم تر از درست بودن است.
آموخته ام ... که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی، نه گفت.
آموخته ام ... که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم.
آموخته ام ... که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد، همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم.
آموخته ام ... که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدن وی.
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در یک شب تابستانی در کودکی، شگفت انگیزترین چیز در بزرگسالی است.
آموخته ام ... که زندگی مثل یک دستمال لوله ای است، هر چه به انتهایش نزدیکتر می شویم سریعتر حرکت می کند.
آموخته ام ... که پول شخصیت نمی خرد.
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند
آموخته ام ... که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید. پس چه چیز باعث شد که من بیندیشم می توانم همه چیز را در یک روز به دست بیاورم.

از کوزه،همان برون تراود که در اوست

سرنوشت انسان، ارتباط مستقیمی به نگاه او در مسائل اطرافش دارد که همواره در حال تغییر می‌باشد و قابلیت‌های هر فرد، به طرز تفکر و باورهای درونی او مرتبط می‌شود.

انسان‌های موفق، از درون ، افراد پیروز و سعادتمندی می‌باشند، زیرا آنان قبل از بروز موفقیت در عالم بیرون، این موفقیت و پیروزی را در اعماق وجودشان کسب نموده و بر مبنای آن، به خلق پیروزی‌های بیشتر می‌پردازند.

  هر پیروزی، مقدمه‌ی پیروزی بزرگ‌تری در آینده‌ی نزدیک می‌باشد؛ پس می‌بایست انسان، همواره خود را از درون تقویت نموده و با کسب باورهای مثبت و اعتماد به نفسی قوی، سرنوشتی زیبا را رقم زند و به انتظار زیبایی‌های بیشتری در مسیر زندگی بنشیند. هر فردی برای ارتقای شخصیت اجتماعی خود و کسب محبوبیت و مطلوبیت اجتماعی خویش تلاش می‌نماید و راز محبوبیت و مطلوبیت اجتماعی را در کوچه پس کوچه‌های مسیر زندگی جست‌وجو می‌نماید؛ اما فقط یک نکته‌ی عمیق، در این موضوع وجود دارد و آن، این است که: «از کوزه‌ همان برون‌ تراود که در اوست»

 به هر میزان که خانه‌ی دل ما، آراسته به صفت‌ها و ویژگی‌های مثبت و پر انرژی باشد، بازتاب بیرونی شخصیت‌ ما نیز، به همان اندازه دارای مطلوبیت و محبوبیت خواهد بود.

اکنون، چه کنیم تا در صحنه‌ی اجتماع، زندگی و محیط کار، دارای شخصیت مطلوب و دلنشینی باشیم و بتوانیم در سایه‌ی این مطلوبیت به هدف‌های متعالی خود برسیم و خانه‌ی دل خویش را پر از نور و زیبایی نماییم؟ ......